مگر از زندگی چه می‌خواهید ؟

ولی نشد. با هرکس Allied شدم؛ به هم خورد.
نمیدونم. شاید ایراد از منه. شاید انتظار زیادی دارم.

انتظار داشتم بقیه هم مثل من باشن. یکرنگ. روراست. ازخودگذشته.
اما نبودن. چرا؟ تاحالا با هرکی اینطوری بودم به بدترین وجه پاسخ شنیدم.

نتیجه:
یعنی چی؟ چرا یکرنگی؟ چرا خودت رو برای کسی کنار بکشی که برات کنار نمیکشه؟
چرا با کسی روراست باشی که ازت مخفی میکنه؟
چرا؟ چرا؟ چرا؟

خدایا کمکم کن. فقط تو موندی.

پینوشت2: ویرایش3:
الان تو زندگیم هیچ هدفی نیست.
یکهو یاد متن بالای وبلاگ افتادم:
بي هدف و آرزو زيستن خصلتي است شيطاني

سالها پیش زاهدی که بعد ها به ساون قدیس معروف شد در یکی از غارهای این منطقه(ویسکوز) زندگی میکرد.در آن دوره ویسکوز فقط یک قبضه ی مرزی بود. که اهالیش راهزنان گریزان از عدالت , قاچاق چی ها , روسپی ها , ماجراجویانی که در جستجوی همدست به اینجا می آمدند, و قاتلانی بودند که بین  دو جنایت , اینجا استراحت میکردند . شریر ترین آنها مرد عربی به نام آحاب بودکه دهکده و حواشی آن را تحت سلطه داشت و مالیات های گزافی بر کشاورزانی حمیل میکرد که اصرار داشتند شرافت مندانه زندگی کنند .

یک روز ساون قدیس از غارش پایین آمد و به خانه ی آحاب رفت و از او خواست که برای گذراندن شب جایی به او بدهد .آحاب خندید : نمی دانی که من قاتلم ؟ که تا کنون سر آدم های زیادی را در زمین بریده ام؟که زندگی تو برای من هیچ ارزشی ندارد؟

ساون پاسخ داد : میدانماما از زندگی در آن غار خسته شده ام .دلم میخواهد دستکم یک شب اینجا بخوابم.

آحاب از شهرت قدیس خبر داشت که کمتر ااز خودش نبود, و این آزارش میداد ... چون دوست نداشت ببیند که عظمتش با آدمی اینقدر ضعیف تقسیم میشود. برای همین تصمیم گرفت همان شب او را بکشد تا به همه نشان دهد تنها مالک حقیقی آن جا کیست .

کمی گپ زدند . آحاب تحت تاثیر صحبت های قدیس قرار گرفت , اما مردی بی ایمان بود و دیگر هیچ اعتقادی به نیکی نداشت . جایی برای خواب به ساون نشان داد , و بدخواهانه به تیز کردن چاقوش پرداخت . ساون پس از اینکه چند لحظه او را تماشا کرد , چشم هایش را بست و خوابید .

آحاب تمام شب چاقوش را تیز کرد . صبح وقتی ساون بیدار شد , او را شک ریزان کنار خود دید .

, _" نه از من ترسیدی ونه درباره ام قضاوت کردی . اولین شب بار بود که کسی شب را کنار من گذراند و به من اعتماد کرد , اعتماد کرد که میتوانم انسان خوبی باشم و به نیاذمندان پناه بدهم . تو باور کردی که من میتوانم شرافت مندانه رفتار کنم , پس من هم چنین کردم ."

از آن به بعد آحاب از زندگی شریرانه اش دست کشید و به دگرگون کردن این منطقه پرداخت از آن به بعد ,ویسکوز دیگر یک قبضه ی مرزی پر از اختلاف نبود و به یک شهر تجاری مهم میان دو کشورتبدیل شد .)

پی نوشت: (KeyWord`s)
گفتم: خسته‌ام گفتي: لاتقنطوا من رحمة الله .:: از رحمت خدا نا اميد نشيد(زمر/53) ::. گفتم: هيشكي نمي‌دونه تو دلم چي مي‌گذره گفتي: ان الله يحول بين المرء و قلبه .:: خدا حائل هست بين انسان و قلبش! (انفال/24) ::. گفتم: غير از تو كسي رو ندارم گفتي: نحن اقرب اليه من حبل الوريد .:: ما از رگ گردن به انسان نزديك‌تريم (ق/16) : گفتم: ولي انگار اصلا منو فراموشم كردي! گفتي: فاذكروني اذكركم .:: منو ياد كنيد تا ياد شما باشم (بقره 152) :!:

کوروش کبیر پاسخ داد:
هر کسی برای نداشته هایش می جنگد.

آن روز که خداوند گفت بر آدم و نسل او سجده کن، نمیدانستم که نسل او در زشتی و دروغ و خیانت، تا کجا میتواند فرا رود، و گرنه در برابر آدم به سجده می رفتم و میگفتم که: همانا تو. پدر شیاطینی...

پی نوشت:
شرح سوزناک جدایی والدین از فرزندشون
لینک مشاهده مطلب(کلیک کنین)

پی نوشت:
به هیچ کس ربط نداره من تو متن بالا چند تا غلط داشتم.
حتی شما دوست عزیز.

 دست همه حاضرین بالا رفت!

  سخنران گفت: بسیار خوب، من این اسکناس را به یکی از شما خواهم داد ولی قبل از آن میخواهم کاری بکنم.

  و سپس در برابر نگاه‏های متعجب، اسکناس را مچاله کرد و باز پرسید: چه کسی هنوز مایل است این اسکناس را داشته باشد؟!

  و باز دستهای حاضرین بالا رفت...

  این بار مرد، اسکناس مچاله شده را به زمین انداخت و چند بار آن را لگد مال کرد و با کفش خود آنرا روی زمین کشید!

  بعد اسکناس را برداشت و پرسید: خوب، حالا چه کسی حاضر است صاحب این اسکناس شود؟!

  و باز دست همه بالا رفت!!!

سخنران گفت: دوستان، با این بلاهایی که من سر اسکناس آوردم، از ارزش اسکناس چیزی کم نشد و همه شما خواهان آن هستید...

  و ادامه داد: در زندگی واقعی هم همین‏طور است، ما در بسیاری موارد با تصمیماتی که میگیریم یا با مشکلاتی که روبرو میشویم، خم میشویم، مچاله میشویم، خاک ‏آلود میشویم و احساس میکنیم که دیگر ارزش نداریم، ولی اینگونه نیست و صرف‏نظر از اینکه چه بلایی سرمان آمده است، هرگز ارزش خود را از دست نمیدهیم و هنوز هم برای افرادی که دوستمان دارند، آدم پر ارزشی هستیم...

دکتر شریعتی.

هیچ کس اشکی برای ما نریخت
هر که با ما بود از ما می گریخت
چند روزی هست حالم دیدنیست
حال من از این و آن پرسیدنیست
گاه بر روی زمین زل می زنم
گاه بر حافظ تفاءل می زنم
حافظ فالم را گرفت
غزل آمد که حالم را گرفت
ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

این آپ رو دادم تا یکی از دوستام که مارو هم تحویل نمیگیره زیاد، یخورده بخنده و لحظاتی هرچند کم، حال بهتری داشته باشه. امید که اینگونه باشد.

منو میگه(بهناز)

می‌گن یه روز جبرئیل می‌ره پیش خدا گلایه می‌کنه که:‌آخه خدا؟ این چه وضعیه آخه؟ ما یه مشت ایرونی داریم توی بهشت که فکر می‌کنن اومدن خونه باباشون! بجای لباس و ردای سفید، همشون لباسهای مارک‌دار و آنچنانی می‌پوشن! هیچکدومشون از بالهاشون استفاده نمی‌کنن، می‌گن بدون بنز و بی‌ام‌و جایی نمی‌رن! اون بوق و کرنای من هم گم شده، یکی از همین‌ها دو ماه پیش قرض گرفتش و دیگه ازش خبری نشد! آقا من خسته شدم از بس جلوی دروازه بهشت رو جارو کردم. امروز تمیز می‌کنم، فردا دوباره پره از پوست تخمه و هسته هندونه و پوست خربزه! من حتی دیدم بعضی‌هاشون کاسبی می‌کنن و هاله های بالاسرشون رو به بقیه می‌فروشن!

خدا میگه:‌ ای جبرئیل! ایرانیان هم مثل بقیه،‌ فرزندان من هستن و بهشت به همه فرزندان من تعلق داره. این‌ها هم که گفتی خیلی بد نیست! برو یه زنگی به شیطان بزن تا بفهمی مشکل واقعی یعنی چی!

جبرییل زنگ میزنه به جناب شیطان. دو سه بار می‌ره روی پیغامگیر تا بالاخره شیطان نفس نفس زنان جواب می‌ده: جهنم. بفرمایید؟

جبرییل میگه:‌ آقا انگار سرت خیلی شلوغه!

شیطان آهی می‌کشه میگه:‌ نگو که دلم خونه. این ایرانی‌ها اشک منو در آوردن به خدا! شب و روز برام نزاشتن! تا روم رو می‌کنم اینطرف، یه آتیشی دارن اون‌طرف به پا می‌کنن! تا دو ماه پیش که اینجا هر روز چهارشنبه سوری بود و آتیش بازی!...حالا هم که .... ای داد!!! آقا نکن! جبرییل جان من برم... اینها دارن آتش جهنم رو خاموش می‌کنن که جاش کولر گازی نصب کنن!!!

پی نوشت: اون دوستم دیگه نیست. شایدم invisible هست

درون کوچه قلبم چه غمگینانه میپیچد

صدای تو که میگفتی بجز تو دل نمیبندم

فریب وعده هایت را ندانستم ولی اکنون

به یاد وعده های تو میان گریه میخندم

برو دیگر که دل از غم رها کردم

خداحافظ؛ خداحافظ که دیگر بر نمیگردم

تو بودی آسمان من؛ غمت همسایه قلبم

ولی خورشید چشم تو به بام دیگری سر زد

قسم به سوز پنهانم تو را دیگر نمیخواهم

که از باغ دو چشم تو پرستوی دلم پر زد

در آن غمگین غروب سرد تو از شهرم سفر کردی

نگاهم در افق ها مرد و من افسوس میخوردم

شیار گونه هایم را گل اشکم نوازش کرد و

من از تو جدا ماندم ولی ای کاش میمردم

چه دیر میفهمیم که زندگی همان روزهایی بود که زود سپری شدنشون رو آرزو میکردیم.

عشق، مثل گنجشک میمونه. اگه شل بگیریش میپره. اگه محکم بگیریش میمیره. اگه آروم و نرم بگیریش؛ آروم میرینه کف دستت.

چه راهِ دور!

چه راهِ دور بی پایان!

چه پای لنگ!

             نفس با خستگی در جنگ

                       من با خویش

                                    پا با سنگ!

                      چه راهِ دور

                      چه پای لنگ!

احمد شاملو

ققنوس در باران

امروز کسی محرم اسرار کسی نـیست

ما تجربه کردیم کسی یار کسی نـیست

آن عاشق خسته که دلــخسته ترین بود

امروز به ما گفت که گرفتار کسی نیست

به نام اهورا مزدا.

خدایا! اکنون که آینده بزرگ و سرنوشت جاوید من به یک بار زندگیم در دنیا گره خورده است.بار دیگر با تو پیمان میبندم آنچه را لازمه آن سرنوشت جاوید است؛ آماده سازم و خود را مهیای حضور در سرای دیگر کنم.

پروردگارا! مرا در این راه یاری فرما.

از بــــــــــزرگ بـــــــودن نترسید.

بعضی ها بــــزرگ به دنیا مـــیــــان.

و بعضی ها به بــــــزرگی مـــــــیرسن.

بعضی ها هم بزرگی از وجودشون میباره.

من اینجا بس دلم تــــــــــــــــــــــنگ است

و هر سازی که می بینم بـــــد اهنگ است

بیا ره تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــوشه برداریم

قدم در راه بـــــــــــــــــــی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

گزیده ای از اخوان ثالث
گزیده شده توسط Minerva

به نام اهورامزدا

رفع ایراد قسمت کامنت ها در پرشین بلاگ؛ بعد از تغییر دومین از .COM به IR

برای این کار ابتدا به قسمت ویرایش قالب رفته؛ سپس عبارت زیر را پیدا کنید:

http://commenting.persianblog.com/ucomments.asp

و به عبارت زیر تغییر بدهید:

http://commenting.persianblog.ir/ucomments.asp

به قسمت های رنگی دقت کنید.

در صورت جواب گرفتن از این متن؛ وبلاگ را به دیگر دوستان پرشین بلاگی خود نیز معرفی کنید.

به نام اهورامزدا.

همیشه برام یه رویا بوده که چیزی داشته باشم که برام مهم باشه. خیلی مهم. اینقدر مهم که بتونم براش بمیرم. از خود گذشتگی کنم. اما هیچ وقت نداشتم. نمیدونم. شایدم نمیخوام که بدونم. اما میدونم که هستند چیزهایی که بتونی براشون بجنگی. حتی اگه مجبور باشی تنها بایستی و تنها شکست بخوری؛ حتی وقتی که اطمینان داری به جز شکست چیزی انتظارت رو نمیکشه. اما بازم می ایستی...

I Love Walking In The Rain
Because Nobody Can See My Tears

برای ترجمه؛ موس را روی متن نگاه دارید

به نام اهورامزدا.

همیشه از ریاضی بدم میومد. ازش فرار میکردم. اما اینبار یه مسئله فکرم رو به خودش مشغول کرده. یه نا معادله. از ذهنم بیرون نمیره. نمیخوام حلش کنم. چون حل شدنی نیست. بازی کردنیه. باید تن بدی بهش تا بفهمی چیه!

دوست دارم بدونم کدوم طرف قضیه سنگین تره؟ اگه آدم کدوم طرف نا معادله قرار بگیره؛ برنده شده؟

در یک طرف؛ انسان هست. زندگیش؛ تمام چیزهایی که براش تلاش کرده و بهشون عشق میورزه. تمام آرزوهاش. و در طرف دیگه؛ مرگ؛ نابودی؛ درد؛ و خیلی چیزهای دیگه.

این نا معادله نام های زیادی داره. رشادت؛ از خود گذشتگی؛ ایثار؛ شهادت؛ حماقت؛ دیوانگی و …

وقتی فکرشو میکنم که میتونم با قربانی کردن جان بی ارزش خودم. با ارزش ترین کارها رو انجام بدم. کاری که هر کسی نمیتونه انجامش بده. غرور سر تا پام رو میگیره. اما از طرف دیگه. آیا ارزشش رو داره؟ آیا کسی ارزش کار منو میدونه؟ کسی منو به یاد میاره؟ نمیدونم.

چند وقتیه که جواب رو پیدا کردم:

اگه بتونم این نا معادله رو بازی میکنم. چون یاد گرفتم که بازی کنم و نبازم. من بازی میکنم برای حس خوبی که بهم دست میده. حس خوشایند مفید بودن. و خودم و به کسی میسپرم که فدای جانم برایش کمتریم کاریست که میتوانم انجام بدهم. کسی که بیش از ارزش حقیقی کار من؛ به من مزد میده. و کسی که هرگز مرا از یاد نمیبره.

جانم فدای یزدان پاک.

به نام اهورامزدا.

سال نو را با نام یزدان پاک شروع میکنم.

باشد که به قدرت ایزد منان؛ سال خوبی داشته باشم.

و بهترین آرزوها را برای ایرانیان دارم.

خداوند این کشور را از شر دشمن؛

خشکسالی؛ از دروغ محفوظ دارد.

دعای داریوش کبیر در تخت جمشید

به نام اهورامزدا.

به درستي كه نويسنده عاشق واقعي است.

به دور از ...

لينك:  تولد.شروعی تازه (پست هفتم)

به نام اهورا مزدا.

زندگی مثل بازی شطرنج هست.

اگه بازی نکنی؛ میگن بلد نیستی.

اگه بد بازی کنی؛ میبازی.

اگه خوب بازی کنی؛ همه میخوان شکستت بدن.

::منبع::

برای یک آشنا؛

به نام اهورا مزدا.

شکر. نمیدونم.

میخواستم بنویسم؛ اما به سبک قدیم وبلاگ. کوتاه و بامعنی البته ((نقل قول)).

به خیلی ها رو زدم. از خیلی ها کمک گرفتم. دنبال یه متن باحال بودم برا محرم.

ولی چیزی گیرم نیومد. نمیدونم.

دوست داشتم خودم بنویسم.

برا اونی که دوسش دارم.

کسی که خیلی ها دوسش دارن.

 کسی که خیلی ها رو دوست داره. اما…

نمیدونم. شکر.

Seven Deadly Sins, Caption
Gluttony - Greed - Sloth - Wrath - Pride - Lust – Envy

عنوان هفت گناه مرگبار

شکم پرستی - آز و حرص – تنبلی – خشم – غرور- شهوت- حسادت

جرأت داشته باش. کامنت بذار و بگو کدومش توی وجودت راه داره؟

از کدومش خوشت میاد؟ کدومش برات لذت بیشتری داره؟

من؟ خودم؟ متاسفم برای خودم. همشون در من تکرار میشن.

It is better to have loved and lost than never to have loved

آدم عاشق بشه و ناکام بميره بهتر از اينه که اصلا عاشق نشه!

من كه قبول ندارم.

لوح خشايارشا در قسمت شمالي پلكان كاخ آپاداناي داريوش بزرگ

خداي بزرگ است اهورامزدا كه اين زمين را آفريد، كه اين آسمان را آفريد، كه مردم را آفريد، كه براي مردم شادي را آفريد. كه خشايارشا را پادشاه كرد. يك شاه از ميان بسياري. تنها اشراف زاده از ميان بسياري.

من خشايارشا پادشاه بزرگ هستم. پادشاه پادشاهان. پادشاه ممالك بسيار با مردمان بسيار. پادشاه اين دنياي بزرگ و عريض، پسر پادشاه داريوش، هخامنشي.

پادشاه خشايارشا مي گويد: هر آنچه كه من انجام دادم و يا در دوردستها انجام داده ام تنها به لطف و كمك اهورامزدا بوده است. باشد كه اهورامزدا، مرا و پادشاهي مرا و هر آنچه را كه من انجام داده ام حفظ كند.

پدرم مي گفت عاشقي يك شب است و پشيماني هزار شب

 حالا هـــــــــزار شب پشيمانم ;كه چرا يك شب عاشق نبودم

مرگ جسم؛ پایان روح نیست.

دوست داری وقتی مردی؛ کجا خاکت کنن؟

دوست داری کیا بیان سر خاکت؟

دوست نداری بدنت تیکه تیکه بشه.

و هر تیکه اون به یک نفر زندگی ببخشه؟

هر وقت دل کسی رو شکستی یه میخ به دیوار فرو کن.

هر وقت از دلش در اوردی اون میخ رو از دیوار بیرون بکش.

میخ از جا در میاد ولی جای اون تا ابد باقی ماندنیست.

از عزیزی شنیدم :

دل شکستن هنر نمی باشد تا میتوانی دلی به دست اور.

رویش : شعور

درد ما را نیست درمـــان الغیـاث    ۞۞۞    هجر ما را نیست پـایـان الغیاث

دین و دل بردند و قصد جان کنند    ۞۞۞    الغیاث از جــور خــــوبان الغیاث

در بهای بوســــــــه جانی طلب    ۞۞۞    میکنند ایـــــن دلستانان الغیاث

خون ما خــــوردند این کافر دلان     ۞۞۞    ای مسلمانان چه درمان الغیاث

همچو حافظ روز و شب بی خویشتن

گشته ام سوزان و گریــــــــان الغیاث

انسان خوشبخت نيست؛

چون نميدونه كه خوشبخته

(ژان ژاك روسو)

(شایدم نمیخواد که بدونه که خوشبخته)

همیشه یادت باشه چیزی که امروز داری؛

شاید آرزوی دیروزت بوده و بزرگترین آرزوی فردات؛

پس همیشه سعی کن قدر چیزی که امروز داریو خوب بدونی.

مرگ آن است که زنده باشید؛ اما مقهور و مغرور

زندگی آن است که بمیرید؛ اما غالب و پیروز

كسي كه ”بينايي“ را خلق كرده است، يقيناً بيناست.

پــــــــــــس او تو را مي بيند. از او كمك بــــــــــــخواه.