هیچستان زندگی من

خودروی اسلامی!!!!

sinner — Sun, 27 Dec 2009 10:56:18 GMT

تقاضای کارکرد های اضافه جهت ماشین اسلامی ساخت اندونزی
بنا به خواست امت مسلمان، این کارکردها هم باید به خودروی اسلامی اضافه بشه:

1- خودرو هنگام حرکت باید صلوات بفرسته

2- سرعت که از 80 بالاتر رفت، آیت الکرسی بخونه

3- وقت رد کردن چراغ قرمز بگه "استغفرالله"

4- وقت رسیدن به جاده چالوس و موارد مشابه "فاتحه بخونه"

5- وقت سوار کردن دوست دختر – دوست پسرها صیغه محرمیت بخونه

6- وقت پیاده شدن بگه "صدق‌الله علی العظیم..."

7- در ماه مبارک رمضان از صبح تا غروب در باکش رو باز نکنه و نشه بهش بنزین زد. اما از غروب تا صبح هر چی بهش بنزین بزنی باکش پر نشه.

8- وقت اذان، هر جا که بود ترمز کنه و شروع کنه به نماز خوندن. به ویژه در جاهای پر ترافیک که با ماشین‌های دیگه، نماز جماعت بخونن.

9- اگر ماشین نامحرم اومد، فرمون خود به خود بگرده و ماشین روش به یه طرف دیگه قرار بگیره.

10- اگر لازم شد برای ماشین نامحرم بوق بزنه، میل لنگش بره توی بوقش که صدای بوقش عوض بشه.

11- اگر ماشین دیگه‌ای خلاف کرد، در راستای امر به معروف و نهی از منکر، خودش رو بکوبه به اون.

12- بوی گلاب بده.

13- رو به قبله پارک کنه.

14- رو به قبله آب روغن پس نده.

15- بعد از گرفتن بنزین، غسل کنه.

16- ضمنا باید جا برای 110 جلد کتاب مجلسی (اسمش چی بود؟) و نهج‌البلاغه و تفسیرالمیزان و چیزای دیگه هم داشته باشه.

17- یک صندلی مخصوص برای سوار کردن افراد خاص.

18- یک در مخصوص که اقلیت‌های مذهبی فقط از اون حق داشته باشن سوار شن. ضمنا صندلی اون‌ها هم باید از صندلی بقیه جدا باشه
19- ... دیگه باقی‌ش رو خودتون بنویسین!

در باب خرابکاری پیشین

behnaz — Sat, 19 Dec 2009 21:09:18 GMT

سلام ملیکوم دوست جونیا! خوفید؟ کلی بیبخشید که یه چند روزی نبودم، خوب کار فراوان بودو مجال نیدونم چی ، حافظا ...

اما حالا اومدم که ببینیسم که چه شد و ....

بهله، جونم براتون بگه که شنبه آقای پدر از ماموریتشون برگشتن. بنده که به خونه مینا رفتیده بودم و از آمدن آقای پدر بی اطلاع بودم، ناهار رو اونجا موندمو کلی با مینا خوش گذروندم، عصر فارغ از غم ماشینو بیخبر از ورود آقای پدر دغولالباب کردیم و با چشمهایی حیران کفشهای آقای پدر را دیدیم.

چنان برقی از کله مان پریدن نمود که مجال نیافتیم مقدار فازش را بسنجیم، لیک گمان بردیم که 30 فازی بود.

آب دهان را غورت داده و ترسانو لرزان سرکی به اندرون خانه کشیدیم، مادر خانومی در آشپزخانه و آقای پدر بر روی کاناپه مشغولاته استراحن بودند، با ترس فراوان قدم به پیش گذارده و با صدای یواش سلامی عرض نموده و خود را از برای فراری بس سریع آماده ساختیم.

با کمال ناباوری دیدیم که آقای پدر رو به ما با کلی ذوق جواب سلاممان را دادندو از برای بوسه و بخل آغوش باز فرمودند؛ ما که گمان دامی از برای تنبیه از آن صمیمیت داشتیم با ترس فراوان قدم پیش گذارده و حفظ موقعیت ازبرای فرار را در صدر افکارمان قرار دادیم.

اما انگار واقعیت داشت؛ همانطور که در آغوش آقای پدر در حال بوس باران شدن بودیم با تمام وجود سعی بر آن داشتیم که از بیرون زدن شاخهایمان از فرغ کله مبارک جلو گیری کنیم.

بعد از مراسم دیده بوسی و سوراخ سوراخ شدن پوست نازنین صورتم توسط سیبیلهای آقای پدر به آشپز خانه رفتیم تا برای آقای پدر چای بیاوریم.

رفتار مادر خانومی اندکی مشکوک بود، بعد این همه روز (همون 10 روز) اصلا با آقای پدر حرف نمیزد و همینطور هم آقای پدر، استکان چای رو تو سینی گذاشتم و سریع در جلوی آقای پدر ظاهر شدم و پرسیدم چی شده؟

آقای پدر که انگاری برای شنیدن این سوال لحظه شماری میکرد سریع گفت: از مادر خانومیتون بپرسید!

زدن ماشین نازنین منو داغون کردن تازه انتظار تشویق هم دارن!

اینو که شینیدم سریع اومدم بگم مامان؟ که مادر خانومی اجازه حرف زدن به بنده نداده و گفتن که: زدم که زدم ، حالا مگه چی شده؟! چارش یه تعمیره! اصلا مگه نمیخواستی اینو عوض کنی ؟ پس اینهمه دادو بیداد نداره!

من که گیجو ویج نمیدونستم چی بگم کم کمک داشت گوشی دستم میومد که وقتی من نبودم چه شده و چی گذشته.

گویا از اونجا که مادر خانومی منو زیادی دوست میدارن (الهی من قربونش برم) وقتی خشم آقای پدر رو در هنگام دیدن ماشین میبینن از ترس اینکه آقای پدر به من چیزی بگه سریعا گناه منو به گردن میگیرن .

بنده هم اندکی گیجو منگ ،ساکت مثل بچه آدم نشستم روی کاناپه و هیشی نگفتم؛ بعد از جمو جور کردن فکرم، به آقای پدر گفتم که مادر خانومی ماشین رو نزده ، مادر خانومی سریع وسط حرفم پریدو گفت تو دخالت نکن دخی ، برو سراغ کارت.

من که تصمیمات بهنازیم رو گرفتیده بودم گفتم : نخیرم نیمیرم، من ماشینو کوبیدم به در پارکینگ خودم هم گردن میگیرم.

آقای پدر با تعجب گفت تو زدی؟

منم کل داستان رو گفتم؛ آقای پدر چنان شاکی شدند که دادی بر سرمان کشیدندو من بیچاره (گناهکار) رو به اندرون اطاق تبعید کردند.

من هم که میدونستم چه گندی زدم سرمو پایین انداختمو رفتم تو اطاق؛ در حالو هوای خویش بودم که صدای گفتگو یا به عبارتی منت کشی آقای پدر رو با مادر خانومی شینیدم.

آقای پدر گفت چرا تو گردن گرفتی؟ مادر خانومی در پاسخ گفت واسه اینکه تو این چند روز به اندازه کافی خودش عذاب کشیدو تو فکر خراب کاریش بود (چقدر هم من به فکر بودم خداییش) نمیخواستم که دیگه اینجوری سرش داد بزنی و بد باهاش رفتار کنی، و .... که دیگه من ناراحن و خجول رفتمو بر روی تخت لمیدم و هدسد خجلمو برداشتمو پلیرمو آتیش کردمو به اراجیف محسن نامجو گوش دادم ( ای مقام {بیق} برتری .... ای مقام و.......)

نیدونم کی خوابم برد اما وقتی بیدار شدم دیدم آقای پدر روی صندلی پشت میز سیستمم نشستیدندو دارن منو نیگاه میکنن.

منم خوابالوده و مثلا خجول سرمو پایین انداختمو فقط گفتم بیبخشید؛ آقای پدر خندیدو گفت تو آدم نمیشی؟ حتی وقتی مثلا ناراحتیو خجالت زده باید اینجوری حرف بزنی؟

بیبخشید چیه؟

من که از خنده آقای پدرنمیدونستم بالاخره از دستم ناراحنن یا نه گفتم، خوف عادته!

بعد باب نصیحت باز شد که بزرگ شدی و..... تا رسید به ماشین، که چرا بی اجازه برداشتی؟!

من هم که معمولا حرفمو رکو رو راست میزم گفتم: خوب ماشین که برام نخریدی، ماشین هم که نمیدی من باهاش برم، خوب پس مجبور میشم دیگه!

آقای پدر بلند شدو با لبخندی پر از معنی گفت : رو هم خوب چیزیه دخی! بعد گفت پاشو بیا شام بخور، پاشو

من که کاملا از رفع خطر از بیخ گوشم مطمئن شده بودم گفتم: پس ماشین چی؟ آقای پدر گفت فردا میدم درستش کنه، اما پولشو از پول تو جیبیت کم میکنم!

منم از خدا خواسته پرسیدم: پس بخشیدی؟ آقای پدر گفت: چون گناهتو خودت گردن گرفتی آره این بارم میبخشم ، اما وای به حالت اگه دفعه دیگه شیطنت کنی!!!!

منم که کلی خوشال بودم ، شادو سرخوش از اطاق پریدم بیرون و رفتم سر میز شام و گفتم: حالا تا دفعه بعد خدا بزرگه!!!!

آقای پدر نگاهی پر معنا به من انداختو گفت : رور رو برم، کم نیاری یه وقت!

88.9.16

behnaz — Mon, 07 Dec 2009 19:54:18 GMT

هراس هاي بيهوده تا بوده همين بوده

شرع ¸ قانون و تباهي و پوچي بيهودگي

و عمر ميرسد به سي ¸ پنجاه ¸ هفتاد

و حاصل چند فرزند و چندين نواده

و اين است ضمانت زندگي

گوسفندان آبادي بالا چه فرق دارد؟ آبادي پايين

چوپانها سر مست مغرور

وسر شير هست

پنير هست

و ماستهاي ترشيده و گهگاهي گرگهاي دريده

ودر هر جشني و در هر عذايي سري بريده

من رفتم

ميروم جايز نيست من رفتم و حديث گفتم

چوپان به از گوسفند

آزادي به از بند

چه با لبخند چه بي لبخند

آزادي به از بند

پی نبشت:

آخه حالا با بستن مسنجرو قطع اس ام اس و پارازیت انداختن میشه جیلوی فهم و شعور یک ملت وایساد و اونو انکار کرد؟

حالا مثلا گفتی خارو خاشاک، نمیگی یه وقت همین خارو خاشاک با یه باد یا حتی نسیم کوچوکولو ممکنه بلند بشه و بره تو چشت؟؟؟؟؟ چشت رو در بیاره؟

خوب این جنگولک بازی رو راه انداختی که یه سری رو وادار به کاری کنی، با پرویی تقلب کردی گفتی نه شما دارید دروغ میگید، دستور تیر هم که دادی! (بابا آخه اون شاه هم که شما اینقده ازش بد میگید، آخر کار دستور تیر داد نه از روز اول اونم ایجوری، از بالای مسجد! جوون مردم رو از پشت بوم پرت کنی بگی داشته کار میکرده افتاده، تیر بزنی به دختر مردم بگی نه ما نبودیم که اصلا ما فقط میریم دنبال قاتل شهیده{گور به گوری} شروینی، اون از مردم خودمون واجب تره!!! و .....)

اینقده عصابم داغونه که خرابکاری خودمو یادم رفت!! حالا چیجوری به بابایی بیگم ماشینشو داغون کردم؟

مگر از زندگی چه می‌خواهید ؟

sinner — Fri, 04 Dec 2009 19:28:18 GMT

خداوند بی‌نهایت است و لامکان و بی زمان...

اما :
به قدر فهم تو کوچک می‌شود
به قدر نیاز تو فرود می‌آید،
به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود،
به قدر ایمان تو کارگشا می‌شود،
به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریک می‌شود،
به قدر دل امیدواران گرم می‌شود...

پــدر می‌شود یتیمان را و مادر.
برادر می‌شود محتاجان برادری را.
همسر می‌شود بی همسر ماندگان را.
طفل می‌شود عقیمان را.
امید می‌شود ناامیدان را.
راه می‌شود گم‌گشتگان را.
نور می‌شود در تاریکی ماندگان را.
خداوند همه چیز می‌شود همه کس را.

به شرط اعتقاد؛
شرط پاکی دل؛
به شرط طهارت روح؛
چنین کنید تا ببینید که: خداوند، چگونه بر سفره‌ی شما، با کاسه ‌ییخوراک و تکه‌ای نان می‌نشیند
بر بند تاب، با کودکانتان تاب می‌خورد، و در دکان شما کفه‌های ترازویتان را میزان می‌کند
و "در کوچه‌های خلوت شب با شما آواز می‌خواند"...

مگر از زندگی چه می‌خواهید ؟

خیلی ناراحنم

behnaz — Wed, 02 Dec 2009 14:32:18 GMT

کلی خوشال بودم آقای پدر به مدت 10 روز میرن ماموریت، همون روز اول کوفتم شد.

صبح که بیدار شدم یه سرکی به اطاق آقای پدر انداختم،کلی ذوقیدم که رفتن ماموریت، یواشکی به دور از چشم مادر خانومی رفتم سوویچ چهار چرخ آقای پدر رو برداشتیدمو پریدم تو اطاق خودم.

بعد که مادر خانومی رفت بیرون گواهینامه خجلمان را برداشتیدیمو به مینا زنگیدیم که آماده باش که میخوام بیام سراغت بریم بگردیم.

در پارکینگ رو باز کردم و به صرعت پریدم پشت فرمون چهار چرخ آقای پدر، با کلی ذوق استارتیدیم و اندکی ماشین رو گرم نمودیم، دنده عقب فرمودیم که بیرون رویم ، باکلی ذوق از آیینه ها بغل را نگریستیمو بیرون رفتیم که ییهو، صدای گوش خراش جیره ای به گوش رسید!

واییییییی

درب سمت کمک راننده چنان به در پارکینگ نزدیک بود که نگو!!!

با کلی ترس اومدم پایین ، با چشم بسته رفتم سمت درب ماشین، یواش یواش چشمم رو بازیدم، وایییییی

رنگ نازنین اتول آقای پدر.......

وایییییییییی ....

__________________________________

پی نبشت:

هیشکی حرف نزنه ها!!!!!!!

آی دیووونه خان با توام! بیخندی کشتوندمتا!!!!!!!!

خیلی ناراحنم الان، اه

Alliance

sinner — Sat, 28 Nov 2009 17:34:18 GMT

واژه نفرت انگیز Alliance
خیلی ازش خوشم میومد.
فکر میکردم آخر قدرت و یکرنگیه.
حتی مرگ و نابودی زیر سایه این کلمه برام خوشایند بود.

ولی نشد. با هرکس Allied شدم؛ به هم خورد.
نمیدونم. شاید ایراد از منه. شاید انتظار زیادی دارم.

انتظار داشتم بقیه هم مثل من باشن. یکرنگ. روراست. ازخودگذشته.
اما نبودن. چرا؟ تاحالا با هرکی اینطوری بودم به بدترین وجه پاسخ شنیدم.

نتیجه:
یعنی چی؟ چرا یکرنگی؟ چرا خودت رو برای کسی کنار بکشی که برات کنار نمیکشه؟
چرا با کسی روراست باشی که ازت مخفی میکنه؟
چرا؟ چرا؟ چرا؟

خدایا کمکم کن. فقط تو موندی.

پینوشت1: ویرایش2:
دوستان ببخشین که تو یکروز دوتا پست دادم.
اصلا خوب نیستم. بهش نیاز داشتم.

پینوشت2: ویرایش3:
الان تو زندگیم هیچ هدفی نیست.
یکهو یاد متن بالای وبلاگ افتادم:
بي هدف و آرزو زيستن خصلتي است شيطاني

شیطان ودوشیزه پریم (پائو لو کوئلیو)

sinner — Sat, 28 Nov 2009 05:10:18 GMT

بریده ای از داستان شیطان و دوشیزه پریم

سالها پیش زاهدی که بعد ها به ساون قدیس معروف شد در یکی از غارهای این منطقه(ویسکوز) زندگی میکرد.در آن دوره ویسکوز فقط یک قبضه ی مرزی بود. که اهالیش راهزنان گریزان از عدالت , قاچاق چی ها , روسپی ها , ماجراجویانی که در جستجوی همدست به اینجا می آمدند, و قاتلانی بودند که بین دو جنایت , اینجا استراحت میکردند . شریر ترین آنها مرد عربی به نام آحاب بودکه دهکده و حواشی آن را تحت سلطه داشت و مالیات های گزافی بر کشاورزانی حمیل میکرد که اصرار داشتند شرافت مندانه زندگی کنند .

یک روز ساون قدیس از غارش پایین آمد و به خانه ی آحاب رفت و از او خواست که برای گذراندن شب جایی به او بدهد .آحاب خندید : نمی دانی که من قاتلم ؟ که تا کنون سر آدم های زیادی را در زمین بریده ام؟که زندگی تو برای من هیچ ارزشی ندارد؟

ساون پاسخ داد : میدانماما از زندگی در آن غار خسته شده ام .دلم میخواهد دستکم یک شب اینجا بخوابم.

آحاب از شهرت قدیس خبر داشت که کمتر ااز خودش نبود, و این آزارش میداد ... چون دوست نداشت ببیند که عظمتش با آدمی اینقدر ضعیف تقسیم میشود. برای همین تصمیم گرفت همان شب او را بکشد تا به همه نشان دهد تنها مالک حقیقی آن جا کیست .

کمی گپ زدند . آحاب تحت تاثیر صحبت های قدیس قرار گرفت , اما مردی بی ایمان بود و دیگر هیچ اعتقادی به نیکی نداشت . جایی برای خواب به ساون نشان داد , و بدخواهانه به تیز کردن چاقوش پرداخت . ساون پس از اینکه چند لحظه او را تماشا کرد , چشم هایش را بست و خوابید .

آحاب تمام شب چاقوش را تیز کرد . صبح وقتی ساون بیدار شد , او را شک ریزان کنار خود دید .

, _" نه از من ترسیدی ونه درباره ام قضاوت کردی . اولین شب بار بود که کسی شب را کنار من گذراند و به من اعتماد کرد , اعتماد کرد که میتوانم انسان خوبی باشم و به نیاذمندان پناه بدهم . تو باور کردی که من میتوانم شرافت مندانه رفتار کنم , پس من هم چنین کردم ."

از آن به بعد آحاب از زندگی شریرانه اش دست کشید و به دگرگون کردن این منطقه پرداخت از آن به بعد ,ویسکوز دیگر یک قبضه ی مرزی پر از اختلاف نبود و به یک شهر تجاری مهم میان دو کشورتبدیل شد .)

پی نوشت: (KeyWord`s)
گفتم: خسته‌ام گفتي: لاتقنطوا من رحمة الله .:: از رحمت خدا نا اميد نشيد(زمر/53) ::. گفتم: هيشكي نمي‌دونه تو دلم چي مي‌گذره گفتي: ان الله يحول بين المرء و قلبه .:: خدا حائل هست بين انسان و قلبش! (انفال/24) ::. گفتم: غير از تو كسي رو ندارم گفتي: نحن اقرب اليه من حبل الوريد .:: ما از رگ گردن به انسان نزديك‌تريم (ق/16) : گفتم: ولي انگار اصلا منو فراموشم كردي! گفتي: فاذكروني اذكركم .:: منو ياد كنيد تا ياد شما باشم (بقره 152) :!:

ورود ممنوع

behnaz — Mon, 23 Nov 2009 20:12:18 GMT

آره خوب ممنوع، میخوام جیلو در خونمون همچین بزرگ بیزنم ورود اکیدا ممنوع "خصوصا شما آقا !!!"

چه معنی داره خوب، به قول یارو " عنر عنر " پا میشن لشکر کشی میکنن خونه مردم!!!

چند روزه بابت این مسئله اعصابم خطو خش افتادیده بهش

با اون خواهر چش بابا غوریش، اصلا یه نیگاه به خودشون ننداخته بودن اومده بودن خونه ما!

اما خوب حالشون رو گرفتم !

اما بازم مثل دفعه قبل با اخم آقای پدر مواجیهیدم!

خوب دیگه خبر خاص دیگه ای نبید ، از ماشین هم گویا خبری نیست!

____________________________

پی نبشت: شاید ماشین بی ماشین بشه! همش تصغیر این دیوونه ست! اون دعا کرد ماشین نگیرم!

کوروش کبیر

sinner — Mon, 23 Nov 2009 07:09:05 GMT

امپراطور یونان به کورش کبیر گفت:
ما برای شرفمان می جنگیم ولی شما برای پول.

کوروش کبیر پاسخ داد:
هر کسی برای نداشته هایش می جنگد.

داستان شیطان (1)

sinner — Fri, 20 Nov 2009 06:29:18 GMT

امروز ظهر شیطان را دیدم.
نشسته بر بساط صبحانه و آرام لقمه برمیداشت.
گفتم: ظهر شده، هنوز بساط کار خود را پهن نکرده ای؟ بنی آدم نصف روز خود را بی تو گذرانده اند...
شیطان گفت: خود را بازنشسته کرده ام. پیش از موعد!
گفتم: به راه عدل و انصاف بازگشته ای یا سنگ بندگی خدا به سینه می زنی؟
گفت: من دیگر آن شیطان توانای سابق نیستم. دیدم انسانها،آنچه را من شبانه به ده ها وسوسه پنهانی انجام میدادم،روزانه به صدها دسیسه آشکارا انجام میدهند. اینان را به شیطان چه نیازیست؟...
شیطان در حالی که بساط خود را برمیچید تا در کناری آرام بخوابد، زیر لب گفت:

آن روز که خداوند گفت بر آدم و نسل او سجده کن، نمیدانستم که نسل او در زشتی و دروغ و خیانت، تا کجا میتواند فرا رود، و گرنه در برابر آدم به سجده می رفتم و میگفتم که: همانا تو. پدر شیاطینی...

پی نوشت:
شرح سوزناک جدایی والدین از فرزندشون
لینک مشاهده مطلب(کلیک کنین)